Waarom
Nepal, een prachtig land met de hoogste berg ter wereld, de Mount Everest (8848m), is een van de armste landen op onze aardbol. Het gemiddelde inkomen van een derde van de 28 miljoen inwoners is nog steeds onder de armoede grens. Het gevolg is dat er veel mensen aan de rivieroevers in krotten wonen, en bedelend door het leven gaan. Iin plaats van naar school te gaan, worden de jonge kinderen erop uitgestuurd om te bedelen of om kinderarbeid te verrichten onder uiterst slechte omstandigheden. Veel kinderen ontvluchten dit systeem dan ook en zwerven langs de straten om daar hun geluk te beproeven met alle gevaren van dien. Misbruik, verslaving, criminaliteit, prostitutie, kinderen en jongeren staan hier allemaal bloot aan zonder enig verweer. De Nepalese overheid voorziet niet in adequate hulp of opvang voor hen. Erger nog, deze kinderen en jongeren komen vroegtijdig in aanraking met een slecht rechtssysteem en gevangenissen.

Het onderwijssysteem in Nepal
Het staatsonderwijssysteem in Nepal is sterk verouderd en op sommige plaatsen is nog nauwelijks onderwijs omdat een groot gedeelte van Nepal erg afgelegen ligt. Om daar te komen moet men 1 tot zelfs 10 dagen lopen, alle vracht en goederen op de rug meetorsend! Ook hier laat de overheid het afweten wat betreft scholing en andere voorzieningen zoals de eerste levensbehoeften van mensen. Sanitaire voorzieningen en hygiëne staan op een bijzonder laag peil en op vele plekken is geen schoon drinkwater beschikbaar. De scholen zijn armzalige behuizingen die eerder het predikaat stal verdient. De bevolking uit deze afgelegen gebieden is in opstand gekomen tegen hun achterstand en de slechte verdeling van de overheidsgelden. Tot overmaat van ramp is dit uitgelopen op een soort burgeroorlog die in de afgelopen 6 jaar vele Nepalesen het leven heeft gekost. Maar sinds mei 2006 is de regering in gesprek met de rebelse Maoisten, is er een staakt het vuren afgekondigd en ook de democratie is weer in handen van de bevolking. Daarmee is er weer een beetje toekomst perspectief voor Nepalse bevolking.

De Nepalese bevolking
Ondanks deze gewelddadige strijd tussen burgers en het leger, is iedere buitenlandse bezoeker aan Nepal, er van overtuigd dat de Nepalese bevolking heel aardig en uiterst vriendelijk is. Zij wil graag vooruit en indien mogelijk stuurt elke familie haar kinderen naar een “betere” school als daar geld voor is. Maar zoals hierboven al gezegd, de meeste Nepalesen verdienen bijzonder weinig, op jaarbasis $ 250 of minder. Dus de kinderen blijven thuis, zij moeten hard meewerken op het (agrarische) land en het boerenbedrijf en als er al een overheidsschool in het dorp is, kost die altijd nog bijna 100 dollar per jaar. Geen kans dus voor die arme families om hun kind naar school te sturen.

Hulporganisaties in Nepal
Veel mensen zien gelukkig de nood van Nepal, en zijn graag bereid om te helpen. Er zijn al veel hulporganisaties specifiek voor Nepal opgericht, en er worden dagelijks nieuwe ideeën en projecten opgestart. De werkvelden zijn divers; straatkinderen, weeskinderen, projecten voor vrouwen, gezondheidsprojecten, waterputten, biogas, zonne-energie etc. Allerlei initiatieven om de bevolking te helpen hun leven wat aangenamer te maken. Grote bekende organisaties zoals Unicef, Het Rode Kruis, Plan International, United Nations, maar ook SNV uit Nederland werken frequent in Nepal om waar mogelijk de nood te ledigen en mogelijk een duurzame verbetering te in te voeren.

Maar ook veel kleine hulporganisaties zijn hier te vinden, vaak particulier initiatief vanuit de gehele wereld, geboren uit vriendschap met een familie of een dorp.

Stichting Veldwerk Nepal
Een dergelijke hulporganisatie is Stichting Veldwerk uit Nederland, 6 jaar geleden opgericht door René Veldt. Het eerste doel van Stichting Veldwerk is de verbetering van de levensomstandigheden van straatkinderen, weeskinderen en gehandicapte kinderen. De stichting heeft een weeshuis, opgezet in Kathmandu, een Contact Centrum voor kinderen van arme ouders en Stichting Veldwerk heeft meegewerkt aan de nieuwbouw van een job trainingscentrum voor straatkinderen in Pokhara. » lees verder...

back to top