CP Center, home visits

Wanneer je als fysiotherapeut in Kathmandu komt te ‘vrijwilligen’ zul je als een van de weinige vrijwilligers in de groep Kathmandu op je duimpje leren kennen. De meeste vrijwilligers zullen zich meestal naar 1 werkplek begeven terwijl jij daarentegen gemiddeld zo’n 4 a 5 verschillende plekken op een dag zal bezoeken. De zogenoemde huisbezoeken leiden ertoe dat je je op een gegeven moment als een ware Nepalees, onbevreesd door het toeterende, lawaaierige en stinkende verkeer weet te laveren. Alleen al het verkeer wat links rijdt, het voorsorteren door wat met je hand te wapperen, stoppen voor loslopende koeien, abrupt stoppen voor afsnijdende bussen die mensen oppikken en de behoorlijk steile glooiingen zijn al een uitdaging opzich. Maar na het zweet van je voorhoofd te hebben geveegd begint de uitdaging eigenlijk pas echt. De kinderen die je bezoekt hebben allemaal duidelijke symptomen van hersenletsel meestal opgelopen voor of tijdens de geboorte. Doordat sommige kinderen pas laat in aanmerking zijn gekomen met het CP -center , heeft menigeen onherstelbare contracturen en/of is de mobiliteit nihil naast het feit dat het kind volledig afhankelijk is van zijn omgeving. Het mentale en het lichamelijke niveau van de kinderen loopt in elk geval enorm uiteen en voor elk kind gezien zijn omgeving en de omstandigheden, vereist een unieke aanpak.

Je werkt in echter nauw samen met het CP-center (cerebral palsy center) die de kinderen o.a screent, de ouders begeleidt d.m.v voorlichting advies en training, huisbezoeken aflegt en een opvang/onderwijs aanbiedt aan zo’n 4 klassen. Deze verschaffen je ook informatie over de situatie van het kind en kun je altijd raadplegen voor zowel praktische als werktechnische zaken. Zo zijn de ouders vaak niet in staat om de benodigde hulpmiddelen of zelfs speelgoed te kopen, en zijn de ruimtes waar men leeft beperkt en/ of niet stimulerend voor de ontwikkeling. (klein, weinig licht, lawaaiig, warm). Verder heeft de moeder naast de extra zorgen voor het kind bij het eten, wassen, slapen etc, nog een heel huishouden te runnen. Je bijdrage kan dus o.a bestaan uit de kinderen (opnieuw of anders) leren lopen, werken aan (hoofd- en romp)balans en houding, verbeteren van grove en fijne motoriek etc. Maar naast het (fysio)therapeutische aangrijpingspunten zijn aandacht schenken, spel/speelplezier, en je tijd en liefde beschikbaar stellen even belangrijk zoniet belangrijker. Het vereist de nodige creativiteit , inspanning en energie maar je zult het met plezier doen en er ontzettend veel voor terugkrijgen. Daarnaast biedt het je de mogelijkheid om bij de mensen thuis te komen en van dichtbij de Nepalese cultuur beter te leren kennen.


Samina Mandos
Mar -Jun 2008

Go to Vrijwilligers ervaringen  |  back to top