Jolanda van IJzendoorn werkt in het voetgebergte van de Annapurna en zij heeft het introductie programma van Cross Borders meegedraaid, zie hier haar ervaringen;

Katmandu 11 januari. Introductieperiode Crossborders, 2009

Een spannende tijd breekt aan. Vrijwilligerswerk in Nepal. Heel veel vragen, zoals hoe kun jij je voorbereiden, wat kun je verwachten, hoe ziet je werklocatie eruit, is er stroom, en nog veel en veel meer. Ik had al enig idee waar ik aan begon omdat ik al eerder in Nepal ben geweest en al veel heb gereisd over de hele wereld. Maar alleen aankomen en alles zelf ontdekken is toch een hele uitdaging. Daarom vanuit Nederland contact gezocht met René van Stichting Veldwerk.

De contacten vanuit Nederland via e-mail waren heel hartelijk en het voelde gelijk goed. Bij aankomst op het vliegveld in Katmandu stond René ons al op te wachten en bracht ons snel naar het Mustang Holiday Inn, aan de rand van Thamel. Na een lange slapeloze nacht in het vliegtuig doorgebracht te hebben was dit wel erg relaxed. Hup, rugzak in het hotel brengen en gelijk door naar Thamel om geld te pinnen, wat te drinken en kennis te maken met nog 4 andere vrijwilligers van onze groep. Die avond hebben we een concert bijgewoond van de Rolling Stones. Echt helemaal geweldig en onverwacht. Een groep Nepali die allemaal nummers van de RS ten gehore brachten en dat zeker niet onverdienstelijk deden.

De volgende dag was vooral sfeer proeven en shoppen. Het was even wennen aan de kou in Katmandu en natuurlijk aan alle powercuts. Maar je leert al heel snel om altijd een zaklampje bij je te dragen en gebruik te maken van de momenten waarop er stroom is. Tegen de avond kwamen de laatste 4 vrijwilligers aan. Onze groep bestaat uit 10 nieuwe vrijwilligers.

Daarnaast zijn er al 5 aan het werk die langer blijven. Onze begeleider van de introductieperiode is Ajay. Ajay is een heel gedreven man, die heel goed voor zijn vrijwilligers zorgt. Hij zorgt ervoor dat jij je welkom voelt in Nepal en hij staat dag en nacht voor ons klaar mocht er iets zijn. Dat is een fijn gevoel.

Woensdag de 14e zijn we vroeg vertrokken naar Chitwan Nat.Park. Het was echt heerlijk om uit de drukte van Katmandu te ontsnappen en terecht te komen in een heel paradijselijk resort (Unique Wild Resort) wat een rust en zon daar. S' avonds hebben we ons programma voor de volgende dagen besproken. Het programma is iets omgegooid omdat dat beter uitkwam. Donderdag een hele dag Jeepsafari in het NP en vrijdag een gecombineerde trip met kano, wandelen en olifant rijden.

Donderdag de Jeepsafari, wat kan ik daarvan zeggen. We hebben het ontzettend getroffen. We zijn er de hele dag op uit getrokken in 2 jeeps. Iedereen keek vol verwachting en ingespannen rond, om te speuren naar neushoorns. Aan het begin waren het vooral roofvogels, apen en Hert-achtigen wat we konden spotten, maar uiteindelijk hebben we 2 neushoorns en een wilde olifant gezien. Vooral die laatste was heel speciaal omdat er nog maar 25-30 wilde olifanten leven in het park. Maar ik vond toch de neushoorns het mooiste om te zien. Moe maar zeker voldaan kwamen we terug in het resort voor een maaltijd Dal Baat.

Vrijdag in de vroegte op weg naar de plek waar we in een kano (houten uitgeholde boomstam) konden stappen. De kanotocht was geweldig mooi. De mist laag over het water, ijsvogeltjes op takken in de rivier en de krokodillen zonnebadend op de oever. En wat kun je met 12 man in 1 kano toch stil zijn!

De eindhalte was bij de “Elephantbreedingcenter.” Heel speciaal was de olifanten tweeling. Nu 2 maanden oud en zo zoet om te zien. In Nepal is dit de eerst bekende olifantentweeling.

Na de lunch stond de olifantensafari op het programma. Met zijn 4-en op 1 olifant en dan de bush in. Vlak nadat we gestart zijn, kwamen we al 2 neushoorns tegen (een kleine en een volwassen). De Olifantdrijvers, ook wel de Mahoets geheten, worden dan compleet gek en willen voor hun passagiers de beste foto posities creëren. Dat betekent dat ze als wilden door de bosjes gaan en hun olifant opdracht geven om bomen uit te rukken of plat te stampen. Niet echt nodig, dus wij hebben ons fototoestel demonstratief opgeborgen. Gelukkig gingen we vervolgens alleen met onze beide olifanten verder en was het weer rust alom. Tot onze grote verrassing kwamen we nog 2 (andere) neushoorns tegen. Het was heel bijzonder om ze tegen te komen en te zien vanaf de rug van een olifant. De neushoorns lijken ook minder onrustig als er “alleen” olifanten in de buurt zijn.

Chitwan was echt heel erg de moeite waard.

Zaterdag op weg naar Pokhara. Heel erg luxe met een private bus. De reis vloog om. Het voelde heel goed om weer in Pokhara te zijn. Dit wordt mijn uitvalsbasis in de weekenden. Heerlijk koffiedrinken aan het meer. Voldoende internetcafés om te e-mailen en mijn website bij te werken, kortom hier ben ik van alle gemakken voorzien. En dat met het Annapurna gebergte op de achtergrond. Wat wil een mens nog meer!

Voor de zonsopgang in Sarangkhot heel vroeg uit de veren. Helaas was er ook een hele grote bus Japanners oid. Wat kunnen mensen raar doen en lawaai maken. En dat applaus op de vroege morgen als de zon tevoorschijn komt! Niet te geloven. Heerlijk om daarna weer met ons eigen clubje een paar uur door de bergen te lopen. Schilderachtige plaatjes en heel veel mooie plekjes om te stoppen voor foto's. Ajay was heel geduldig met ons, als we weer eens gingen stilstaan voor nog een foto.

Al met al is de introductieperiode een hele leuke en vooral leerzame periode geweest. Ik heb me heel welkom gevoeld zowel bij René en Ajay als bij de hotels en resorts waar we al die nachten hebben doorgebracht. Je leert meer van de cultuur, spreekt een beetje Nepali. Je leert echt nuttige woorden en zinnen. Door het oefenen onder elkaar, blijft het ook nog eens goed hangen. Het introductieprogramma is een aanrader voor iedereen die gaat werken in Nepal.

René en Ajay bedankt voor alle goede zorgen en het strak georganiseerde introductieprogramma.

Groeten,
Jolanda van IJzendoorn

Go to Vrijwilligers ervaringen  |  back to top