continued...

Jyoti Vocational Trainings Centrum, Pokhara, Nepal
Voor de vele straatkinderen in Nepal wilde Stichting Veldwerk een job training programma opzetten, om deze jongeren via een opleiding uit hun miserabele bestaan en de vicieuze cirkel te halen. Maar onderzoek nu 4 jaar geleden leerde ons dat de Engelse organisatie Child Welfare Scheme al vergaande plannen had in exact dezelfde richting. 1+1 = soms 3, dus hebben wij in dat plan geparticipeerd. 90 ex-straatkinderen leren daar nu een respectabel vak zie.

René Veldt woont en werkt als vrijwilliger het gehele jaar in Nepal en verleent faciliteiten aan alle projecten van Stichting Veldwerk. Daarnaast begeleidt hij vrijwilligers die tot nu toe via Stichting Veldwerk in Nepal werkzaam zijn.

Pokhara is, mijn inziens, wel een van de mooiste plekjes van Nepal. Het ligt pal onder de Annapurna Range met als prominent middelpunt de Machhapuchhre, die ook wel de Fishtail wordt genoemd. De Himalaya's op hun mooist en zo bereikbaar.

Daarbij ligt Pokhara aan het Pewa-lake, een van de zeven meren in en rond Pokhara. Kortom Pokhara is een mooie plaats die heel veel te bieden heeft. Maar er zit een keerzijde aan deze mooie medaille, want in de bergen achter Pokhara, waar geen weg meer naar toe leidt, is veel armoede en ellende te vinden.

Het is tussen de 5 en 10 dagen lopen (vooral klimmen en dalen) om de uithoeken achter Pokhara te bereiken. Kortom, handel en economie stelt daar weinig voor en zeker nu het politiek onveilig is komt er niets meer van handel uit de bergen. Dat heeft grote invloed op de toch al arme families.

Daarbij, vele vaders zijn door de burgeroorlog omgekomen en de moeders kunnen hun gezin dan niet meer bedruipen. Als een moeder een andere man trouwt, dan accepteert deze man haar kinderen uit het eerdere huwelijk niet. In dat geval worden de kinderen ondergebracht bij familie die het na een tijdje ook wel heeft gehad met het voeden van extra mondjes terwijl er bijna geen inkomen is. Kinderen lopen dan uit zichzelf weg, of zij worden via ronselaars verkocht voor werk in een tapijtfabriek, een steenfabriek, of erger nog, voor prostitutie in India.

Een deel van de kinderen belandt op straat in Pokhara of langs de rivier om vuil te rapen, glijdt snel af in de criminaliteit of gaat uit bedelen met een gehandicapt broertje of vriendje. Goed vies en met grote, groene snottebellen… Dat lukt altijd!

Kortom, in dat uiterlijk mooie Pokhara is dus een hoge nood voor deze groep verloren kinderen. De overheid weet geen raad met deze ongeschoolde kinderen die vaak uit de laagste klasse van de kaste's komen. Samen met onze partner organisatie Child Welfare Scheme hebben wij daar het Job trainingscentrum Jyoti opgericht, waar aan aanvankelijk kansloze jongeren een  faire tweede kans wordt geboden.

En het project Jyoti verloopt geheel volgens plan. Direct na de officiële opening op 11 mei 2002, zijn de eerste 30 studenten van start gegaan. Gezien de bijzonder moeilijke achtergrond van deze jongeren (straatleven, prostitutie, drugs en lijmsnuiven, afval verzamelaars én vaak uit de laagste kaste) is het resultaat tot nu toe geweldig te noemen. Slecht 2 van de 30 studenten zijn voortijdig gestopt. Eén meisje werd door haar familie uitgehuwelijkt en één jongen wilde zich niet aan de regels conformeren. Die hield het bij gratis eten en slapen en dan vertrok hij weer, hij wilde niet studeren en een vak leren. Dan houdt het op natuurlijk maar het was zijn eigen keus hierin.

Enerzijds leren de studenten het vak van elektricien, elektrotechnicus en loodgieter/metaal bewerker. Anderzijds krijgt een groep les in het vak van schoonheidsspecialist, bureau/secretariaat medewerker, computervaardigheden, etc. Tenslotte leren zij natuurlijk de normale schoolse vaardigheden zoals rekenen, taal, engels, geografie, etc.

Het is grappig dat tussen de schoonheidsspecialisten - wat uiteraard de meisjes zijn - er toch één jongen deelneemt aan deze groep. Omgekeerd, tussen de elektriciens zit een meisje die dat vak wil uitvoeren. Het is echt roldoorbrekend wat er in het trainingscentrum gebeurt. De lerares elektrotechniek is ook een vrouw, wat zeer uitzonderlijk is voor Nepalese begrippen.

Het trainingscentrum is onlangs uitgebreid met nieuwe lokalen, omdat er anders een tekort aan ruimte zou zijn om alle studenten te kunnen onderbrengen. Stichting Veldwerk heeft ondertussen een nieuwe aanvraag ingediend bij Stichting Gered Gereedschap in Amsterdam en deze is al toegekend. Dit gereedschap wordt beetje bij beetje door onze Cross-Borders vrijwilligers meegenomen naar Nepal. Let op, het Jyoti Vocational trainingscentrum draait gehele zelfstandig met op hun taak toegeruste Nepalese leerkrachten. Cross Borders stuurt hier dus geen vrijwilligers naar toe.

Back to previous  |  back to top