Hanneke Verduyn werkt via Cross borders in het Boeddhistisch klooster te Sankhu. Zie haar impressie van haar eerste 10 dagen in Nepal;

Katmandu 2009, ik ga aan het werk in Nepal!!

Na een lange en vooral vermoeiende reis van 24 uur met (veel te) veel indrukken, vallen we meteen met de neus in de boter. We worden door Ajay en Rene opgehaald en in een busje rijden we door donker Katmandu, naar Thamel, de toeristenwijk. De stad wordt voornamelijk door kaarslicht verlicht vanwege de powercuts, dwz. geen elektriciteit!! En nu al 16 uur per etmaal, maar je staat versteld hoe snel je daaraan went! We kijken onze ogen uit, vooral het verkeer is hier heel erg anders; links rijden, getoeter, stank, smalle straatjes en vooral GEEN regels, wie het hardste toetert mag het eerst…

We worden hartelijk ontvangen in hotel Mustang Holiday Inn, krijgen een kamer en zitten even later knikkebollend aan onze (eerste van vele) gezamenlijke maaltijd.

Alles, echt alles is hier anders dan thuis en soms heeft een van ons het opeens even te kwaad. De groep telt 10 mensen van uiteenlopende leeftijd en achtergrond en de komende 10 dagen zal dat, omdat we een intensief programma met elkaar doormaken, een hechte groep worden. Dat is maar goed ook, want als we straks allemaal her en der verspreid werken en het soms eens tegenzit, zullen we elkaar nog nodig hebben.

De eerste paar dagen in Katmandu staan in het teken van elkaar beter leren kennen en Katmandu verkennen. We kijken onze ogen uit, wat een kleurige maar ook hele confronterende taferelen. En dan die prijzen! Zo goedkoop en dan toch nog vaak moeten afdingen, voor ons heel moeilijk, het is al zo weinig en afdingen is niet iets wat wij gewend zijn. Ook krijgen we Nepalese les van Bharat, een gezellige Nepalese teacher, die vooral erg aanstekelijk giechelt als een van ons weer eens een vermakelijke fout maakt in deze redelijk moeilijke taal.

Na Katmandu gaan we (5 uur rijden in een toerist bus, ook weer een ervaring an sich…) naar Chitwan National Park. Wat een ander landschap! Warmer, vochtiger, stiller en (anders) mooi dan Katmandu. Dicht bij de jungle en daar is het programma dan ook op afgestemd en er staat ons veel te wachten: van een te gekke jeepsafari en een bezoek aan een elephant breeding centre (met een olifantentweeling van twee maanden, zooooo cute! Een unicum; 2e keer in de wereld en 1e keer in Nepal!) tot aan een vroege, doodstille en meditatieve kanotocht op een nevelige verstilde rivier (inclusief krokodillen!) een Nepalees cultureel dansprogramma, een hilarisch olifantenbadfestijn met veel gegil en gespetter tot aan een ritje op een olifantenrug.

Daarna staat ons alweer een rit naar Pokhara te wachten, 4 uur rijden van Chitwan, een hele relaxte en gezellige stad, groener, ruimer maar vooral schoner dan Katmandu en het brandpunt van het trekkinggebeuren. Daar zien we heel vroeg bij het Sarangkhot viewpoint de zon opkomen, een prachtige ervaring. We maken nog een korte hike, sommigen van ons nog een tripje met de local bus om een van ons naar zijn werkplek te brengen in de bergen. Maar we hebben hier ook heerlijk veel vrije tijd om wasjes te doen, te shoppen, de omgeving te verkennen, mooie foto’s te maken en ons steeds weer te verbazen over het leven van alledag hier.

We leren in deze 10 dagen elkaar goed kennen, maken in korte tijd kennis met veel aspecten - sommige geweldig maar andere weer minder leuk - van het leven in Nepal. Ook leren we ons alvast een beetje redden in de soms wel heel andere (bijv. de sanitaire!!) omstandigheden dan we gewend zijn. Het is een vol programma maar goed doordacht en goed begeleid. Alle hulde voor de manier waarop Cross Borders haar vrijwilligers opvangt en begeleidt in de personen van Ajay en Rene, geen vraag is hen te veel en het geeft een heel vertrouwd gevoel als je weet dat je in moeilijke momenten hen dag en nacht mag bellen. Het geheel voelde een beetje als een luxe 10-daagse vakantie, maar ongemerkt zijn we op een veilige manier gewend geraakt aan soms vreemde situaties in Nepal! Nu dat erop zit, zijn we allemaal reuze benieuwd naar onze werkplek!

Hanneke Verduyn, January 2009

Go to Vrijwilligers ervaringen  |  back to top