Kathmandu, april 2005

Nepal ervaring

In de periode van januari tot maart heb ik voor Crossborders in Nepal gewerkt. Ik heb gewerkt als fysiotherapeute in het SIRC (Spinal Injury Rehabilitation Centre) Dit is een revalidatiecentrum voor mensen met een complete of incomplete dwarslaesie.

Bij aankomst in Nepal heb ik eerst de introductieperiode meegemaakt, georganiseerd door Cross Borders, waarbij Rene en Ajay aan onze groep de mooiste plekjes van Nepal hebben laten zien. Na 2 dagen siteseeing, wennen aan Kathmandu en nepalese taalles zijn we met de bus naar Pokhara gegaan. Alleen de busreis al was fantastisch. Hier kwam ik voor het eerst in aanraking met het ‘echte’ Nepal; huisjes van klei en prachtige mensen, overweldigende natuur en vooral heel veel vriendelijkheid en nieuwsgierigheid van de bevolking. In Pokhara hebben we een kleine trekking gedaan naar Sarangkot (wereldsmooi uitzichtpunt, na een heftige ochtendklim) en hebben een bezoek gebracht aan het dorpje Astam, waar een van de schooltjes staat waar vrijwilligers zouden gaan werken. We werden hartelijk ontvangen in het huis van de principal, hebben daar onze eerste traditionele maaltijd (met de handen!) gegeten, genoten van een kampvuurtje met de ‘locals’ en uiteindelijk daar geslapen, om ‘sochtend weer met een prachtige zonsopgang wakker te worden. In Pokhara verbleven we in the Mountainhouse, een prachtig rustig resort. In Pokhara hebben we ook een bezoek gebracht aanj Jyoti vocational training centre waar kinderen van de straat zijn opgevangen en nu een beroepsopleiding krijgen. Na Pokhara zijn we met de bus naar Chitwan gereden (een hele enerverende rit, beter dan de achtbaan) om daar in een compleet andere wereld terecht te komen. Ik had het gevoel dat ik in Afrika was, prachtig! Chitwan is tropisch en vlak, totaal anders dan de rest van Nepal. In Sauhara hebben we olifanten gewassen in de rivier en een jungletrek gedaan op de rug van een olifant.

Na Chitwan was de tijd aangebroken om aan het serieuze werken te beginnen. Ik ben samen met Annemarie begonnen in het HRDC (Hospital & Rehabilitationcentre for Disabled Children) om daar als fysiotherapeut te werken. Ik woonde in een fantastisch huisje in Dhulikel, samen met Annemarie. Al snel bleek echter dat het ziekenhuis ‘te goed’ was. Geen slecht nieuws natuurlijk, dat een ziekenhuis te goed is in Nepal. Het is een goedlopend ziekenhuis met genoeg kundig personeel, kortom, onze hulp was overbodig. Na met Rene en Ajay overlegd te hebben, hebben we besloten in een ander ziekenhuis te gaan werken, het SIRC. We moesten hierdoor terugverhuizen naar Kathmandu en met pijn in ons hart namen we afscheid van ons huisje. Maar het werken in het SIRC maakte dat al snel goed. We werden al heel snel opgenomen in het SIRC door het personeel en de patienten. Annemarie werkte daar als psychologe en heeft groupmeetings opgezet voor de patienten en hun verzorgers. Ik heb als fysiotherapeute gewerkt en had mijn eigen patienten onder behandeling. Dit was een geweldige ervaring. Ik heb hen veel geleerd (vaak door met handen en voeten te communiceren, wat vaak tot hele grappige taferelen heeft geleid), maar andersom heb ik ook ontzettend veel van hen geleerd. De manier waarop mensen hier in het leven staan en hoe ze met zo weinig zo gelukkig kunnen zijn. Ik heb het gevoel dat mijn kijk op de fysiotherapie veel puurder is geworden en ik als een ‘rijker’ mens terugkom.

Tijdens mijn verblijf in Nepal heeft de koning in februari besloten om de regering te ontslaan. Dit zorgde natuurlijk voor een hoop onrust in Nepal. Dat was soms lastig omdat het vervoer af en toe stil lag, maar als vrijwilliger heb ik mij echter in Kathmandu en in de vallei nooit onveilig gevoeld.

Als ik terugkijk naar mijn periode in Nepal en mijn vrijwilligerswerk bij het spinal centre kan ik alleen maar lachen. Het was een fantastische ervaring, ik heb veel gezien, veel geleerd en denk met heel veel plezier terug aan de mooie, vriendelijke nepalezen, de prachtige natuur, en natuurlijk Cross-Borders. Rene en Ajay, bedankt!

Else Ellen

Go to Vrijwilligers ervaringen  |  back to top