Mijn tijd op Shree Nagarjuna Modern Boarding School in Pokhara, Nepal

Naam : Dennis de Vries
leeftijd : 21 jaar
tijd in Nepal : 3 maanden, van maart t/m juni 2005
waar : Shree Nagarjuna Modern Boarding School, Pokhara, Nepal


De school:
Vanaf hotel The Mountainhouse in Pokhara waar ik sliep was het ongeveer 20 minuten ligt bergop fietsen naar de school. Toen ik voor het eerst op school aankwam, vond ik alles er al gelijk erg mooi en verzorgd uitzien! ik had al meerdere scholen gezien, en die zagen er toch echt veel armoediger uit. Op het begin twijfelde ik dan ook wat ik hier deed. Eigenlijk voelde ik me helemaal niet nuttig, en had ik het idee dat ik ergens anders beter werk te doen had. Dit bleek achteraf een grote vergissing.

De kinderen slapen ook op de school, omdat ze van veraf komen, of soms niet eens een andere slaapplek hebben. Als de schooldag begint worden er rijen opgesteld, en worden er enkele liederen gezongen, en word het schoolgebed opgezegd. Hierna gaan alle leerlingen naar hun klas. Het is een kleine school, met klassen variërend van 3 tot 12 leerlingen. Op deze school hebben alle kinderen nog een schooluniform aan, en zijn de kinderen heel erg gedisciplineerd. Ook hebben de meeste kinderen wel een eigen schriftje of pen.

Om het onderwijs niveau op deze school hoog te houden wil de principal, Mr Yeshi graag enkele vrijwilligers aan het werk hebben. Op deze manier zijn de leerkrachten en kinderen verplicht om de Engelse conversatie aan te gaan. Bij enkele van mijn klassen sloeg dit erg aan, en vertelden de kinderen ( in het Engels ) al erg veel verhalen, en waren ze erg nieuwsgierig naar Nederland, en ze hadden van alles te vragen! Bij sommige klassen was dit ook minder het geval, omdat er weinig eigen inbreng van de leerlingen op deze school word verwacht. Het is vooral belangrijk dat ze stil zijn, en goed luisteren. Op deze manier was het voor mij dus wat moeilijker, omdat ik met ze wou converseren, en juist veel eigen inbreng verwachtte!

Eigenlijk kwam ik er pas op het eind van mijn werkperiode achter hoe alles nu in elkaar stak, en hoe zwaar Mr. Yeshi en zijn vrouw het wel niet hadden! Mr. Yeshi is monnik geweest, en gaat ieder jaar op bedevaartstocht, richting Muktinath. Dit is een plek waar veel arme Tibetaanse families wonen. De kinderen hier krijgen geen ( goed ) onderwijs, en daarom bied Mr. Yeshi aan om de kinderen op zijn school te helpen, en om ze eventueel een vervolgopleiding te geven. Om een school op te starten, draaiende te houden, en om ook nog eens iedere dag alle kinderen te verzorgen is veel geld nodig. Mr Yeshi slaapt daarom ook zelf op de school, heeft een winkeltje, en geeft nog iedere ochtend les op verschillende kloosters. Al het geld van deze activiteiten gaat direct naar de school, en met een beetje geluk komen ze iedere maand net rond! Nu snapte ik pas hoe zwaar ze het hadden, en daarom is een vrijwilliger op deze plek ook hard nodig!

Mijn mening is dat dit een super werkplek is! De kinderen en de leerkrachten zijn je zo ontzettend dankbaar! Ook is het gewoon superleuk werk! En als je ziet hoeveel Mr. Yeshi ervoor over heeft, dan is ons vrijwillige werk zeker nodig!

De stad:
Pokhara is de tweede stad van Nepal, en er is dus altijd wel wat te doen! Een van mijn hoogtepunten van de dag was de fietsrit naar school. Ik deed mijn discman op, en fietste met een grote glimlach 20 minuten naar school. Op de weg zijn overal mensen druk bezig. Er lopen koeien rond, er word druk getoeterd door alle motoren, bussen en vrachtwagens, en overal zijn winkeltjes en markten. Dit is ook echt het gebied van de locals, je zult hier dus ook weinig toeristen tegenkomen.

Eenmaal op school ben je ook op een toplocatie! Vanaf de school kan je erg mooi het Himalayagebergte zien, met als uitschieters Annapurna en de Fishtale. Dat is heerlijk genieten, in de pauze, en dan voor je neus die witte toppen, bijna de hoogste bergen ter wereld!

Verder slaap je in het toeristengebied van Pokhara, en hier is ook genoeg te doen. Overal zijn leuke, en goedkope restaurantjes en barretjes. Ook zit je aan een meer waar je af en toe in kan zwemmen, of op kan varen! Verder zijn er erg veel leuke winkeltjes met goedkope cd’s, kleding, en souvenirs.

Het hotel:
Je slaapt in Hotel the Mountain House, dit is echt middenin Lakeside, en erg mooi en gezellig gevestigd! Het ligt op een super rustige locatie en met een mooie grote tuin eromheen. Als je opstaat heb je een mooi uitzicht op de witte besneeuwde bergtoppen. Het hotel word geleid door een vriendelijke Nepali familie, waarbij je iedere avond kan aanschuiven voor een portie Dhal Bhaat. Verwacht niet te veel luxe van de kamers, ikzelf vond het echter helemaal geweldig, en heb echt nergens problemen meegehad!

Ik hoop dat ik de lezers van dit stukje een beetje informatie heb kunnen verschaffen, voor verdere vragen kun je altijd contact opnemen met Cross Borders, of via hun met mij.

Groeten,
Dennis de Vries

Go to Vrijwilligers ervaringen  |  back to top