Even wat stoom afblazen door ex-vrijwilligers!

(vrijwillig) werken in Nepal kan heel leuk zijn, maar ook soms uiterst frustrerend. Nepal is een Aziatisch land en daar gaat het allemaal net even anders dan bij ons, al of niet met de beste bedoelingen!

Even wat kreten, zuchten en opmerkingen van passerende vrijwilligers(sters).

• Kathmandu is een vieze stad, al wen je hier wel aan. Er hangt vaak een dikke laag smog en overal ligt afval, dat ’s avonds verbrand wordt.
• Rondom dat afval zwerven honden, grote roedels wilde straathonden. Overdag doen ze je niks, maar 'savonds kunnen ze soms minder aardig zijn. Dan moet je een beetje uit de buurt blijven.
• Toen we een maand na het afsluiten van ons werk op school terugkwamen, zagen we dat er nog niets veranderd was, hoewel we een hoop tips hadden gegeven. Dit viel even tegen. We hebben deze tips nog een keer gegeven in de hoop, dat er nu wel wat mee gedaan zou worden. Een maand later zagen we dat de schooltijden veranderd waren en dat er creatieve lessen waren gegeven. Het had dus toch gewerkt!
• Het verkeer kan, vooral in het begin, veel ergernis opwekken. Regels kennen ze niet, ze rijden elkaar constant vast en er wordt alleen maar getoeterd. Ook de wegen zijn uiterst beroerd, na een te lange rit zit geen orgaan meer op de plaats waar het thuishoorde.
• De taxichauffeurs kennen Kathmandu niet altijd even goed. We hebben een paar keer meegemaakt dat ze de verkeerde kant opreden, terwijl wij achterin aan het roepen waren hoe ze moesten rijden, maar dit negeerden ze gewoon.
• De Nepalesen doen weinig aan onderhoud, maar zowaar kom je toch nog eens, zo hier en daar wat werkzaamheden tegen. Boven de drukke stadswegen bijvoorbeeld, heeft men stalen voetgangers bruggen gebouwd. “Ik kom aan fietsen en zie iets vreemds, geel / oranjeachtig midden op de weg, onder zo’n brug opspatten.” “Kots…. ?”dacht ik, had gekund toch!
  Ik kijk net op tijd omhoog en zie dat er een man aan dat stalen frame aan het lassen is. En al die kokende vuurspatten komen in een dikke straal onbeschermd midden op de straat neer.
  Moet jij je eens voorstellen, als je dat kokende ijzeren vuur op je hoofd, schouders of erger nog, in je ogen krijgt, dan ben je blind!! Ongelooflijk dom in onze ogen, maar dat is hier de gewoonste zaak van de wereld.
• Op straat wordt je continu aangesproken door iedereen, give me money, smoke hashies, buy carpet. Vervelend maar het went, de charme van de straat.
• Nepal is niet erg hygiënisch. Wij hebben zes maanden last gehad van diarree, gelukkig niet altijd even erg. Ook dit went! Kijk dus uit met eten. Zelfs in de wat duurdere restaurants kwam het voor dat we de volgende dag last kregen van onze darmen.
• Ook in Nepal bestaat er criminaliteit. Dit waren we na vijf maanden even vergeten, waardoor we wat lakser waren geworden. Het resultaat was dat onze tas in een winkel is gestolen, toen die even 2 minuten voor onze voeten op de grond stond.
• We gingen op bezoek bij vrienden in een ander guesthouse, we vroegen de receptie, zijn ze thuis?? “Kwee nie, kijk maar ffuuhhh “ riep die afwezig terug.
  Boven aangekomen, de deur is open, het licht brand, maar geen antwoord. Even op het dakterras kijken, niemand, dan toch maar even binnen in die kamer kijken, niemand! ???
  Wat blijkt, de deur is geforceerd, er is hier ingebroken!
  De receptie (kwee nie…) wordt er bij geroepen, “het is nu jou verantwoording, sluit alles af”. Wij schrijven even een briefje aan onze vrienden en melde dat er bij hen is ingebroken, datum, tijdstip, etc. Die zelfde avond wordt er door onze vrienden gebeld. “Ja we waren een lang weekend weg, kunnen jullie even komen?” “Hoezo, waarom zouden we nu moeten komen?”
  “ Nou de politie is hier en voor hen is het logisch dat jullie hebben ingebroken, want jullie hebben het ontdekt!!” “Wat, zijn ze nu helemaal geschift? “
  Ja, dat zijn ze!”
• Een eerzame vrijwilliger gaat op tournee door Nepal, beladen met fototoestel en een geleende video camera. Dat is allemaal bedoeld om video-opnames te maken bij de diverse projecten, en dat dan thuis te laten zien en dan daarmee weer financiële hulp binnen te halen. Onder andere werd een bezoek gebracht aan een kinderhuis met straatjongetjes, tussen de 10 en 16 jaar oud.
  Naar later bleek, de jongetjes hebben de vrijwilliger na diens vertrek gevolgd en die nacht al haar spullen uit diens kamer gestolen, inclusief haar portemonnee, verrekijker en walkman.
  “Dank je wel Nepal! Kom nog eens terug!”
• Een andere vrijwilliger had geld ingezameld en huis en haard verkocht en achter gelaten. Met een zak met geld op weg naar Nepal en de arme kindertjes, (want daar val je gewoon voor als je hier komt) en het plan een kinderhuis op te zetten
  De dame komt bij toeval een uiterst aardige en behulpzame Nepalees tegen en die heeft nu net ook dat idee! Een beetje hulp van binnenuit kan geen kwaad dacht zij, want de bureaucratie in Nepal is om te vermoorden, zo erg. De man is niet opdringerig, hij is zelfs uiterst aardig en hij heeft ook nog een stuk grond op een mooie en wel bekende toeristische plek. “Als we daar nu het huis bouwen, dat scheelt een hoop geld” stelt hij voor. “Ja, dat is wel een goed idee zei weldoener, toeristen komen langs en die kunnen dan komen kijken en wat doneren in de pot”.
  Het huis werd gebouwd, groot maar simpel, met een flink stuk speelveld voor de kinderen eromheen. Toen het huis klaar was zei de man, “het is beter als we eerst een guesthouse runnen, dan kunnen we geld verdienen en van dat geld kunnen we dan de kinderen in huis halen. Want nu gelijk kinderen doen, dat is wel heel erg duur!” “Nee”, zij de weldoener, “dat is niet de afspraak, we gaan een kinderhuis openen, zo zijn we niet getrouwd!” Juist zij de man, “wij zij niet getrouwd, dus dan rot je nu maar op, ik wil niks meer met je te maken hebben!” En dat was het tragische einde van een mooie droom en een hoop (sponsor)geld.
• Moraal, al op het vliegveld van Kathmandu lopen mannen / charlatans te zoeken naar vrouwen/meisjes. "Are you looking for a man?" Deze mannen "zijn niet als die anderen" zoals ze zelf zeggen. Maar je wordt er ingeluisd, financieel uitgekleed en dan als vuil gedumpt. Wees gewaarschuwd dames, je zult niet de eerste en zeker niet de laatste zijn!"
• Het is soms ook echt heel link om hier in Nepal of Azië je nek voor een ander uit te steken. Ik ken Nepalesen die een zwaar gewonde man van de straat haalden en daar snel mee naar het ziekenhuis reden. De verdachte automobilist was namelijk doorgereden!
  De politie komt erbij, want dit wordt een zaak. De hulpverlener is dan direct verdachte nummer één en bewijs jij dan maar dat jij deze persoon niet hebt aangereden met je auto!
  En uitzoeken kost tijd, dus voor het gemak stoppen ze je even 2 dagen in de cel!!
  Nou, je laat het wel de volgende keer!
• The Limit!!
  En dan nog de Immigration Office, dat is werkelijk klaagzang nummer één. Jij kunt hier nobel vrijwilligerswerk leveren, de immigratie kilt je als er iets aan je visa mankeert. Geen enkele clementie voor hetgeen je hier doet, zij hebben daar niets mee te maken. En dit overkomt veel vrijwilligers, dus wees gewaarschuwd, op tijd je visa verlengen.
  
  Bezint, eer ge begint en zeker met vrijwilligerswerk in Nepal.

Back to previous | back to top